♻️خمخانه
♻️
باده گلگونه چه شور است خمخانه مرا
خال هندوی تو بر چین ، که بیگانه مرا
♻️
تا به کی شُعبَدِه و شِکوه به تلخ آب ، ولی
خود به صافی پس پرده دُردِ میخانِه مرا
♻️
عجب آنست که زاهد همه بر زهد بگفت
چو به میخانه در آمد ، فسق رندانه مرا
♻️
خاشعَ ام از کرم ذوالجبروتش ، که ورا
نوش میخانه اگر هست ، افسانه مرا
♻️
دُرِ لؤلؤ که به قعر رنج کَشانست غواص
همه ارزانی خاقان ، لاک بی دانه مرا
♻️
آنچه را ما بکَراهَت خواجه اش رِعبت آن
ور که شمعَیست به کاشانه ، تازانه مرا
♻️
بندرعباس _ شانزدهم بهمن ماه یکهزار و سیصد و نود و هشت
♻️
نیای گودرزی ( #محمد_کرم_نیا )
ما را در سایت اشعار دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 180